Nederlands Deutsch English French

Hellevoetsluis

Als historische vesting- en marinestad richt Hellevoetsluis zich op toerisme uit binnen- en buitenland. Veel toeristen komen met een van de vele zeilschepen die hier binnenlopen. Er zijn zes (jacht)havens en een aantal kleine strandjes. In de vesting is een informatiepunt van de VVV te vinden. Winkelcentrum de Struytse Hoeck biedt mogelijkheden om te winkelen. Hellevoetsluis is lid van de Nederlandse Vereniging van Vestingsteden en heeft een aantal bijzondere historische gebouwen, schepen en enkele musea. Hellevoetsluis telt 49 rijksmonumenten. Tot op de dag van vandaag bleef Hellevoetsluis een havenstad, hoewel zij nu richt op recreatie en niet meer op handel, transport en de marine.

Vuurtoren

Gebouwen die aan het maritiem verleden van Hellevoetsluis herinneren zijn de vuurtoren bij de haven, die vaak wordt afgebeeld op prentkaarten van Hellevoetsluis, het lichtschip Noord-Hinder en de O/S Zeefakkel, een opleidingsschip van het Zeekadetkorps Hellevoetsluis. Daarnaast bevat de vesting twee musea, het Nationaal Brandweermuseum en de Oudheidkamer. Hellevoet heeft twee korenmolens, een bewoonde molen De Hoop uit 1801 en de Zeezicht bij Nieuwenhoorn. Verder staat er in de vesting een watertoren uit 1896, die bewoond wordt en die ontworpen is door N. Biezeveld.

Droogdok

In middelpunt van de Hellevoetse haven ligt het stenen droogdok, waarvan de bouw in 1798 startte; deze is uniek in zijn soort. Het werd tot begin jaren '70 gebruikt voor nieuwbouw en onderhoud van verschillende schepen, meestal mijnenvegers, onder de bedrijfsnaam Niestern. Hierna raakte het dok in verval, maar het is tegenwoordig in gerestaureerde toestand te bezichtigen samen met het Museum Droogdok Jan Blanken, vernoemd naar Jan Blanken die opzichter was tijdens de bouw van het droogdok.